Iedere editie komt een inspirerende deskundige uit ons vakgebied aan het woord en draagt zijn eigen ‘opvolger’ voor, vaak met een gerichte vraag.Mijn voorganger in deze estafette, Maarten Knigge van SOR, stelde mij een mooie vraag: "Wij investeren onder andere in prettig wonen, Laurens in goede zorg. Maar bij wie hoort ontmoeting thuis?"Ronald BuijsVoorzitter raad van bestuur Laurens Geef ontmoeting de ruimte Ik geloof sterk in de menselijke behoefte om samen te zijn. We willen verbinden met anderen en van betekenis zijn. Dat zit diep in ons. Tegelijkertijd hebben we onze samenleving de afgelopen decennia sterk ingericht rondom het individu. We bouwden voor privacy en maakten van zorg steeds vaker een professionele taak. Efficiënt, zeker. Maar ondertussen verdween ook de vanzelfsprekende ontmoeting tussen mensen.Die ontmoeting kunnen we niet afdwingen. Maar we kunnen haar wél faciliteren. En daar ligt een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor zorgorganisaties, woningcorporaties, gemeenten én andere partijen die onze leefomgeving vormgeven.Assetmanagers kunnen hier al vroeg op sturen. Nodigt een gebouw uit om elkaar tegen te komen? Is er een gezamenlijke ruimte? Een tuin waar mensen graag zijn? Een route door het gebouw die ontmoeting stimuleert, in plaats van enkel efficiënt naar de voordeur leidt? Architectuur kan verbinding mogelijk maken.Ook Laurens werkt aan de voorwaarden voor meer verbinding. Dat past bij onze strategie Van zorgen voor naar Samen Leven. We versterken sociale netwerken en creëren plekken waar mensen elkaar tegenkomen. Denk aan de publieke brasseries en restaurants in onze woonzorglocaties. Of aan onze Sociaal Harten: huiskamers van de wijk. En in plusflats, woningen voor mensen met én zonder zorgvraag, helpt een communitymanager bewoners om elkaar te vinden en samen activiteiten op te zetten.Ontmoeting is geen doel op zich, maar de weg naar meer verbondenheid, wederkerigheid en samenredzaamheid. Mensen die elkaar kennen, zijn eerder bereid elkaar te helpen. En door een goed vangnet wordt niet iedere vraag automatisch een zorgvraag. Met een vergrijzende samenleving en een groeiende vraag naar zorg is dat geen extraatje, maar een voorwaarde voor duurzame verandering.De keuze om elkaar te ontmoeten ligt bij mensen zelf. Aan ons de taak om buurten, gebouwen en netwerken zo in te richten dat ontmoeting de ruimte krijgt.In dat licht geef ik de estafettepen graag door aan Cindy Meijer, directeur Maatschappelijke Zorg en Jeugdhulp bij de gemeente Rotterdam. Mijn vraag aan haar: Rotterdam wil zorgzame buurten stimuleren. Hoe verbinden we die ambitie aan de opgave om voldoende zorggeschikte woningen voor ouderen te realiseren?
