A brave new worldIn de nieuwsbrief van maart schreef Johan Conijn over de vooruitzichten voor woningcorporaties op lange termijn. Hij legde uit hoe elke woningcorporatie uiteindelijk ‘arm’ wordt en riep op tot creatieve ideeën om uit de bestaande groef te komen. Die oproep wilde ik natuurlijk maar al te graag oppakken.Maar toen werd het 16 april en sloten de landelijke coalitiepartijen een akkoord over de voorjaarsnota. Daarin is afgesproken dat de huren van sociale huurwoningen in 2025 en 2026 worden bevroren. Daarmee komen die negatieve vooruitzichten voor corporaties plotseling snel dichterbij. Tot nu toe spraken we bij de meeste corporaties over de wat verdere toekomst, die ook nog eens elk jaar opschoof omdat corporaties gemiddeld genomen niet realiseerden wat begroot was. Nu staan veel corporaties al snel aan de rand van de afgrond (WSW: zonder bijsturing circa 140 corporaties die niet aan de ICR norm van 1,4 voldoen in 2029) of gaan ze daar zelfs al per direct overheen.Logischerwijs veroorzaakt dit nieuwe perspectief veel onrust. Nu nog vooral bij corporaties, die samen met Aedes volop ten strijde trekken tegen de huurbevriezing, maar dat zal naar mijn verwachting al snel overslaan naar de vele woningzoekenden en bestaande huurders, die hun nieuwe of verduurzaamde woning in rook zien opgaan of benodigd regulier onderhoud uitgesteld (of afgesteld?) zien worden. Terwijl dat is waarvoor corporaties er zijn, zeker anno 2025. Kortom: eigenlijk was Johan met zijn oproep de actualiteit voor, want creativiteit is precies wat we nu nodig hebben.Er zijn wat mij betreft zeker oplossingen te bedenken om de nieuwe financiële uitdagingen het hoofd te bieden. Johan schreef al over het latente vermogen in ons woningbezit. Als corporaties kijken we logischerwijs vooral naar onze eigen woningvoorraad. Die willen we laten groeien. Maar als we daar even boven gaan hangen en kijken naar de sociale woningvoorraad van Nederland als geheel, dan draagt financiering van nieuw corporatiebezit door verkoop van bestaande woningen aan onze doelgroep daar netto aan bij. Wij lenen minder, ons woningaantal blijft gelijk en de sociale woningvoorraad in ons land groeit. Is dat niet het uiteindelijke doel?Maar ook dit is nog niet echt vernieuwend. Ik loop al een tijdje met een andere gedachte rond en misschien is daar de tijd nu wel rijp voor. Moeten we huurders niet meer gaan zien als strategische partners? Laat hen het beheer doen. Laat hen onderhoud organiseren en wellicht zelfs uitvoeren. Laat hen draagvlak ophalen voor verduurzaming. Als wij onze beheers- en onderhoudskosten flink terug kunnen brengen, dan kunnen we ondanks de financiële uitdagingen van vandaag misschien nog wel veel meer doen dan we nu denken. Dan moeten we alleen wel flink uit onze groef durven stappen…Iemand die heel goed buiten de gebaande paden kan denken is Martijn Ubink, directeur Strategie bij Portaal. Ik geef de pen graag aan hem door met de vraag welke creatieve oplossingen hij ziet voor het beter benutten van onze bestaande woningvoorraad. Frank Roerdinkholder - Vivare, directeur Financiën en Bedrijfsvoering
